در هنگام انتخاب مواد ساختمانی، متخصصان و مصرف کنندگان اغلب با PVC و uPVC روبرو می شوند - دو ماده نزدیک به هم اما کاملا متفاوت از خانواده پلی وینیل کلرید.در حالی که آنها منشأ شیمیایی مشترک دارنداین تجزیه و تحلیل ویژگی های مواد، موارد استفاده و عوامل دوام را بررسی می کند تا راهنمایی های روشنی برای تصمیم گیری آگاهانه فراهم کند..
PVC (Polyvinyl Chloride) یک پلیمر پلاستیکی مصنوعی متنوع است.اما تولید کنندگان معمولا پلاستیک (مانند فتلات) را برای افزایش انعطاف پذیری و قابلیت کار اضافه می کنند.این افزونه ها امکان استفاده از PVC را در محصولات نرم از جمله عایق سیم، اسباب بازی، پرده های دوش و لباس فراهم می کنند.
پی وی سی (پولی وینیل کلرید غیر پلاستیکی) ، همچنین به عنوان PVC سفت نامیده می شود، حاوی مواد پلاستیکی بسیار کم یا بدون مواد پلاستیکی است.در نتیجه قدرت و مقاومت بیشتر در برابر آب و هوااین خواص باعث می شود uPVC برای کاربردهایی که نیاز به یکپارچگی ساختاری یا قرار گرفتن در معرض محیط های خشن دارند، ایده آل باشد.
در کاربردهای ساختمانی، انتخاب مواد به الزامات خاص بستگی دارد:
پی وی سی در این بخش تسلط دارد به دلیل:
لوله های uPVC به دلیل ترکیب بدون پلاستیک برای آب آشامیدنی ترجیح داده می شوند، در حالی که PVC برای سیستم های تخلیه فاضلاب مناسب است.
هر دو ماده عمر طولانی تری را ارائه می دهند، اگرچه uPVC به طور کلی از PVC در کاربردهای بیرونی بهتر است. نگهداری هر دو شامل تمیز کردن ساده با مواد شوینده خفیف است.اجتناب از مواد شیمیایی خشن که ممکن است سطوح را تخریب کنند.
uPVC مزایای زیست محیطی را از طریق کاهش محتوای پلاستیک و بازیافت بهتر ارائه می دهد. شیوه های ساخت پایدار به طور فزاینده ای از uPVC به دلیل تأثیر زیست محیطی کمتری برخوردار است.
هنگام انتخاب بین این مواد:
درک این تفاوت های مادی، امکان انتخاب آگاهانه برای پروژه های ساختمانی را فراهم می کند و نیازهای عملکرد را با ملاحظات پایداری برای محیط های ساخته شده متعادل می کند.