در جنگلهای بتنی شهرهای مدرن، ساختمانهای سر به فلک کشیده جزیرههای گرمایی عظیمی را تشکیل میدهند که بیوقفه انرژی خورشیدی را جذب میکنند. همانطور که واحدهای تهویه مطبوع بی وقفه زمزمه می کنند و فشار مصرف انرژی افزایش می یابد، معماران به دنبال راه حل هایی هستند که می توانند به طور همزمان نور شدید خورشید را مسدود کنند و در عین حال به سازه ها اجازه دهند به طور طبیعی تنفس کنند. پاسخ ممکن است در تیغه های زاویه دار ساده لوورهای آلومینیومی باشد.
لوورهای آلومینیومی که در اصل برای نور خورشید و تهویه اولیه طراحی شده بودند، فراتر از منشاء مفید خود تکامل یافته اند. پیشرفت در علم مواد و زیبایی شناسی معماری آنها را به اجزای ساختمانی چند منظوره تبدیل کرده است که عملکرد، زیبایی و پایداری را ترکیب می کند.
طرح های اولیه لوور قبل از اینکه پیشرفت های صنعتی جایگزین های فلزی را معرفی کنند از چوب یا بامبو استفاده می کردند. آلومینیوم به دلیل استحکام سبک وزن، مقاومت در برابر خوردگی و چکش خواری به عنوان ماده برتر ظاهر شد. در قرن بیست و یکم، با تشدید نگرانیهای اقلیمی، معماران لوورها را به عنوان راهحلهای کارآمد انرژی که زیباییشناسی ساختمان را نیز افزایش میدهند، دوباره کشف کردند.
لوورهای آلومینیومی از طریق سه مکانیسم کلیدی به عنوان تنظیم کننده های حرارتی پیچیده عمل می کنند:
فراتر از عملکرد، لوورها امکانات خلاقانه ای را به معماران ارائه می دهند:
خواص منحصر به فرد آلومینیوم آن را برای کاربردهای لوور ایده آل می کند:
کاربردهای معاصر فراتر از نمای ساختمان های سنتی است:
فناوری های نوظهور نوید افزایش عملکرد لوور را از طریق:
همانطور که طراحی پایدار ضروری می شود، لوورهای آلومینیومی نقش حیاتی فزاینده ای را در ایجاد محیط های ساخته شده با انرژی کارآمد، راحت و بصری چشمگیر بازی می کنند.